De ruimtetijd van Einstein bestaat niet

Als je buiten naar de sterrenhemel kijkt, lijkt deze op een halve hemelbol. Vroeger wist men niet beter dan dat. Het is een krachtig en handig middel om de wereld te beschrijven, maar het beschrijft niet de werkelijkheid. Je kijkt in werkelijkheid naar een onmetelijke diepte. Net zo goed zien sterren er uit als een puntje, maar zijn in werkelijkheid  hete mistige gasbollen.

Ook de ruimtetijd is gebleken een krachtig en handig middel te zijn om het onmetelijk grote heelal en de deeltjes in de deeltjesversneller in CERN nabij Genève te doorgronden, maar ook dit beschrijft de werkelijkheid niet. De werkelijkheid voor ons mensen is ruimte. De ruimte kun je zien. je kunt er afmetingen aan toekennen. Dat bestaat. De werkelijkheid voor ons is ook het tijdsbegrip. Tijd kun je meten. Er is een begin aan een gebeurtenis, en er komt ergens ook een eind aan. Maar een combinatie van beiden is voor ons mensen ongrijpbaar. Bestaat ruimtetijd? Het kan krommen en buigen, maar waar zie je dat dan? Hoe meet je dat dan? Dit bevindt zich niet in ons dagelijks leven.

Wat is bestaan?

Materiële objecten bestaan. Gebouwen, steden, mensen, de zon en de planeten en sterrenstelsels bestaan. Je kunt ze zien. Je kunt er tegenaan schoppen (als je er naartoe kon). Ze nemen plaats in waar ze gedurende een bepaalde tijd verblijven. Dit maakt een object nog niet tot een gebeurtenis.

Wat is een gebeurtenis?

Gebeurtenissen bestaan niet, ze vinden plaats. Het zijn geen dingen. Bijgevolg bestaat ruimtetijd ook niet want wiskundig is de ruimtetijd niet meer dan een set van gebeurtenissen. Gebeurtenissen vinden overal plaats in het bestaan. Een gebeurtenis is dus een andere categorie van een object dan het bestaan van het object.

Het filosofische eternalisme stelt dat alle gebeurtenissen door de tijd heen bestaan. Het verleden en het heden bestaan, terwijl de toekomst nog moet komen. Het filosofische presentisme stelt dat alleen het heden bestaat, terwijl het verleden heeft bestaan en de toekomst zal bestaan wanneer het gebeurt.

De algemene relativiteitstheorie presenteert een vierdimensionaal continuüm dat buigt en kromt – we hebben de neiging om ons dat continuüm van gebeurtenissen voor te stellen als werkelijk bestaande wat het niet is. Het zijn alleen formules die de werkelijkheid beschrijven. Het is niet de werkelijkheid zelf.

Wat is ruimtetijd?

Ruimtetijd bestaat als concept in de wiskunde / algebra, en is niet materieel aanwezig. Het is geen object. Het is een cijfermatige beschrijving van gebeurtenissen, waarbij een gebeurtenis ergens plaats vond, vindt of nog zal plaats vinden. De ruimtetijd is de kaart die de gebeurtenissen vastlegt, waardoor we de ruimtelijke en tijdelijke relaties tussen hen kunnen beschrijven. Het is enkel een bruikbaar kader om de werkelijkheid te begrijpen. We kunnen minstens hiermee de werkelijkheid wel beschrijven en de toekomst voorspellen, maar niet begrijpen.

De ruimtetijd heeft geen voorspellende kracht zolang er geen objecten in die ruimtetijd aanwezig zijn.

In de natuurkunde is ruimtetijd de continue reeks gebeurtenissen die zich in ruimte en tijd voor doen – van hier tot het verste sterrenstelsel, van de oerknal tot de verre toekomst. Het is een vierdimensionale kaart die registreert en meet waar en wanneer alles gebeurt. In de natuurkunde gaat het bij een gebeurtenis om een specifieke plaats en tijd.

Ruimtetijd laat zich in de wiskunde beschrijven als een set van gebeurtenissen. De relativiteitsleer biedt de formules om gebeurtenissen daarin beschreven aan elkaar te koppelen. Het leert hoe gebeurtenissen ten opzichte van elkaar zijn geordend via de algebra. Kortom ruimtetijd en gebeurtenisen bestaan beiden niet. De voorspellende kracht die daarvan uitgaat via de wiskunde blijft bestaan.